دكتر قهرماني دامپزشك كورد

دامپزشكي-ادبيات فارسي
 
گزانگبین گه زو
ساعت ۱٢:٤٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٥ مهر ۱۳۸٩ : توسط : دکتر قهرمانی

گز انگبین از نظر شیمیایی یک نوع من 1 Mann می‏باشد . من‏ها موادی هستند که بطور کلی از تراکم مواد قندی ویا موادی که از تغییر و تبدیل مواد قندی مختلف حاصل می‏شوند بوجود آمده‏اند ( این مواد در کشورهای مختلف بخصوص در ایران اهمیت فراوان دارند ) من‏هائی که در گیاهان ایران وجود دارند بسیارند . از آنجمله شکر تیغال , بیدخشت , ترنجبین , شیر خشت و بالاخره گزانگبین . این ماده از زمانهای بسیار قدیم در ایران شناخته شده است که قسمت اعظم آن در صنعت گز سازی مورد استفاده قرار می‏گیرد .
متأسفانه عوامل مختلف بیولوژیکی , اقلیمی و برداشت ناصحیح موجب گردیده که تولید گزانگبین سال بسال نقصان یابد .
گزانگبین ماده‏ایست که توسط حشره
Cyamophila dacora از خانواده Paylidae که در اثر تغذیه شیره گیاه AStragalus adcendens در ایران در حاشیه شمال شرقی زاگرس در ارتفاع 2000 تا 3000 متری و در حوالی آباده تا نزدیکی گلپایگان ( آباده ـ سیمیرم ـ بروجن ـ شهرکرد ـ دالان کوه و خونسار ) بصورت خودرو میروید .حشره مخصوص از شیره ساقه گیاه تغذیه نموده و آنرا که در واقع گزانگبین می‏باشد بصورت فتیله‏های سفید رنگ در روی ساقه بجا می‏گذارد . عملیات برداشت از اواسط شهریور تا اواخر مهرماه در ساعات خنک روز توسط کارگران با وسائل اولیه ( سیله , چوب دستی و الک ) انجام می‏گیرد . کارگران پس از الک کردن گز انگبین آنرا در داخل جعبه‏های چوبی یا کیسه جمع آوری نموده به کارخانه حمل می‏کنند . این محصول در انبار زیر 10 درجه سلسیوس تا یکسال قابل نگهداری است .

این مطالب از سایت موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران انتخاب شده است شماره 2619 تاریخ 1367 در ضمن گه زو را با کره و نان میخورند